تيه : بيابان بىآب و علف - ث - ثاقب : روشن و درخشان - ج - جبلت : سرشت و طبيعت جدّ : بخت جدب : خشكسالى جدر : نام بيماريى است كه در آن آبله بر بدن انسان ظاهر مىشود . جر : شكاف زمين جزل : محكم جسيم : بزرگ جعد : موى پيچيده جفوت : ستم و بدرفتارى كردن ( دهخدا ) جمره : اخگر آتش جلاجل : جمع جلجل : زنگولهء كوچك جلادت : چابكى و دليرى ( غياث اللغات ) جلايل : جمع جليله : بزرگ و عظيم جلّ : پوشش ستور جلباب : چادر ، جامهء فراخ جلوت : ظاهر ساختن جنان : جمع جنّت : باغ بهشت جنّه : سپر جوزا : نام برج چهارم از دوازده برج فلكى جوق : گروه و دسته جهام : ابر بىآب جيد : گردن - چ - چينه : دانه - ح - حانوت : دكان حبايل : جمع حباله : دام حبل : آبستنى حجر : كنار ، دامن حجله : اتاق آراسته جهت عروس و داماد ( معين ) حداثت : تازگى حذاقت : مهارت حرّاث : كشاورز حراثت : كشاورزى حراست : نگهبانى حرّاقه : آينه حرث : كشت حرد : به خشم گرفتن ( دهخدا ) حرق : سوزش حزر : تخمين زدن حسب : شرف و بزرگى حسام : شمشير برّنده حشر : لشكر غير منظّم حصافت : استوارى عقل حضيض : پستى و نشيب حطيم : ديوار كعبه ما بين ركن و زمزم و مقام